Χωρίς νερό μπορώ, χωρίς το Instagram όχι

Χωρίς νερό μπορώ, χωρίς το Instagram όχι

Σήμερα οι κουλτουριάρηδες που θέλουν να το παίξουν υπεράνω, επικρίνουν σκληρά εκείνους που απαρνούνται ολοκληρωτικά τα κοινωνικά δίκτυα, διότι σου λέει κύριε, δεν μπορεί να είσαι ξεκομμένος από τον υπόλοιπο κόσμο και να ζεις στην κατήφεια σου.Δεν σκέφτοντε ότι πολλές φορές λόγω της εξέλιξης της τεχνολογίας γεννιούνται θέματα πρακτικότητας αφού ο χρόνος είναι περιορισμενος και ο καθενας επιλεγει πως θελει να αλληλεπίδραση με τους άλλους ανθρώπους κατι που είναι αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε πολίτη.

Στην προκειμένη περίπτωση, εμάς αυτό που μας απασχολεί είναι το Instagram, διότι είναι προφανές πώς διαφέρει από τα υπόλοιπα κοινωνικά δύκτια και εκεί η κάθε ψωνάρα φανερώνει ασυναίσθητα ολόκληρο τον ψυχικό του κόσμο, με τις εντυπωσιακές φωτογραφίες που ανεβάζει για να καταπλήξει τον κόσμο.

Πριν από λίγα χρόνια έμπαινες στο Facebook με το πρόσχημα της εύρεσης συμμαθητών απ’ το γυμνάσιο, σήμερα στο Instagram μπαίνεις απροσχημάτιστα, γιατί πλέον είναι νορμάλ να εποπτεύεις τους άλλους και να εκτίθεσαι διαρκώς σ’ αυτούς. Κάποιος θα αναρωτηθεί γιατί αυτό είναι πρόβλημα.

Δεν έχουμε άραγε όλοι την ανάγκη και το δικαίωμα να ξεφεύγουμε απ’ τα περιοριστικά δεσμά της πραγματικότητας σε εναλλακτικούς κόσμους όπου κυριαρχούν η ευκολία, η ομορφιά, ο ερωτισμός, η μαγεία, το ευ ζην; Ομολογώ ότι το Instagram πετυχαίνει το στόχο αυτό με εκπληκτική ακρίβεια. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ριζική αποθέωση της φωτογένειας του καλού.Χωρίς νερό μπορώ, χωρίς το Instagram όχι

Υπάρχει κάτι το αυθεντικά ακαταμάχητο που σε κάνει να θες να ανοίγεις την εφαρμογή, να δεις τι ανεβάζουν αυτοί που ακολουθείς και ποιοι πάτησαν like στις δικές σου φωτογραφίες. Οσο πιο καλά καδραρισμένη είναι η εικόνα σου, όσο πιο ευκρινής η φωτογραφία σου τόσο μεγαλύτερη η στιγμιαία επιβράβευσή σου. Οι ενημερωτικές σελίδες προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν και να οικειοποιηθούν το Μέσο, αλλά η αντίσταση των όμορφων εικόνων είναι σθεναρή. Μόνο όσοι έχουν να προτείνουν έναν καλύτερο βίο επιτυγχάνουν εδώ. Οι υπόλοιποι ας πάνε στο Twitter. Εδώ, το κακό και το αρνητικό είναι σε μόνιμη εξορία.

Στο Instagram ανταλλάσσεις στη στιγμή αξία με εικόνες. Το κεφάλαιο, το νόμισμα είναι οι εικόνες. Στο εικονοκλαστικό αυτό χρηματιστήριο, πλούσιοι είναι οι διάσημοι με τα χιλιάδες likes και φτωχοί όσοι συμβιβάζονται με κάποιες δεκάδες.

Υπάρχει κάτι το αυθεντικά σουρεαλιστικό σ’ αυτή την ιστορία. Ανταλλάσσουμε μαζικά τις εικόνες μας, ακόμα και τις πολύ προσωπικές, με αντάλλαγμα δημόσιες φιλοφρονήσεις. Επιζητούμε την προσοχή των άλλων επιδεικνύοντας τις εμπειρίες μας, για να νιώσουμε ότι υπάρχουμε, την ίδια στιγμή που στα μάτια μας οι άλλοι γίνονται κι εκείνοι τεχνητές εικόνες. Η προσοχή των άλλων γίνεται το ελιξίριο, το ανακουφιστικό φάρμακο κατά της ασημαντότητας. Το Instagram είναι μια υπερβατική τεχνολογική λύση όλων των προβλημάτων μας. Είναι, επιτέλους, η πανάκεια που αναζητούσαμε.

Ενώ στο Facebook θα δεις επίδειξη πνεύματος με πολλές λέξεις, στο Instagram αρκεί μία φωτογραφία ενός εξωφύλλου βιβλίου για να στείλεις το μήνυμα ότι είσαι καλλιεργημένος. Σκηνοθετούμε τους εαυτούς μας για να μοιάσουν σε ιδεατές εικόνες που έχουμε στο μυαλό μας. Ζούμε εικονικά το όνειρο μιας ζωής που θα θέλαμε να έχουμε. Και κάποιοι από εμάς γινόμαστε οι μικροδιασημότητες που πάντα επιθυμούσαμε. Μπορεί τελικά να μην είναι τόσο σκανδαλώδες αυτό.

Αν εκπαιδεύαμε τα παιδιά να κατανοούν τι είναι αυτές οι πλατφόρμες, σίγουρα θα μπορούσαμε να επιτρέπουμε ακόμα περισσότερη ελαφρότητα στους εαυτούς μας. Επίσημα το Instagram απαιτεί τη συμπλήρωση του 13ου έτους ηλικίας στους χρήστες, αλλά πλέον τα παιδιά μπαίνουν σε αρκετά μικρότερες ηλικίες.

Ακόμα και τα 13χρονα παιδιά όμως, δυσκολεύονται πολύ να εντοπίσουν το βαθύτερο νόημα αυτής της υπερέκθεσης της ζωής και των εικόνων της. Το σίγουρο είναι ότι στον κόσμο του Instagram έχει πάντα ειρήνη. Είναι οι ατέλειωτες γιορτές της eυτοπίας. Ακόμα και η κακοκαιρία ένα κάτι το θετικό, μια αύρα δραματικότητας και θεατρικότητας.

Η τέχνη κερδίζει κατά κράτος και σώζει ζωές. Η θετικότητα αναδεικνύεται σε ύψιστη αξία της εποχής. Τα σώματα είναι και αυτά προς πώληση, γιατί όχι; Οι καλύτερες ιστορίες λέγονται με εικόνες. Καθένας πρωταγωνιστής στο δικό του εικονικό δωμάτιο.

Τα hashtags επιτρέπουν στις κοινότητες να οργανωθούν και να ανυψωθούν πάνω απ’ τον θόρυβο των τυχαίων εικόνων. Η υπηρεσία τοποθεσίας οργανώνει τις εμπειρίες εκατομμυρίων ανθρώπων που επισκέφτηκαν δεδομένους τόπους με έναν άναρχο τρόπο. Πατάς πάνω στην τοποθεσία Παρθενώνας και βλέπεις χιλιάδες ανθρώπους να ποζάρουν μπροστά απ’ το μνημείο. Τα selfies, τα θραύσματα ενός πολιτισμού που απεχθάνεται το νόημα.

Και βέβαια, δεν είναι απορίας άξιο ούτε το γεγονός ότι το Instagram σκίζει στις ηλικίες 18 έως 24 ούτε ότι ο πιο δημοφιλής λογαριασμός ανήκει σε τραγουδίστριες της ποπ μουσικής. Το δίκτυο ευνοεί το άναρθρο, το προγλωσσικό, το ματαιόδοξο.

Η έκθεση της ονειρεμένης ζωής. Ομοίως, δεν προξενεί καμία εντύπωση το γεγονός ότι σταρ του πορνό έχουν εκατομμύρια ακολούθους. Τα παρασκήνια επισκιάζουν την ίδια τη σκηνή, το μέσα γίνεται έξω και η ίδια η ζωή γίνεται σοφτ πορνογραφία. Πρόσφατα, η εφαρμογή εγκαινίασε τις Ιστορίες (Stories), βάζοντάς μας όλους επίσημα στα παρασκήνια της ζωής των άλλων. Εδώ οι αναρτήσεις κρατούν ελάχιστα δευτερόλεπτα και μετά σβήνονται αυτόματα, όπως στο Snapchat, εντάσσοντας στη σκηνοθεσία του εαυτού και την εφήμερη διάσταση των προθέσεών μας.

Ομως η αμφίθυμη σχέση μας με την ομοιομορφία και τη διαφορετικότητα αποθεώνεται στην κυριολεξία με τις διασημότητες του Instagram. Εκεί οι followers έρχονται κατά χιλιάδες να προσκυνήσουν τις ακριβές και απρόσιτες συνήθειές τους. Τα ξενοδοχεία, τα ιδιωτικά αεροπλάνα, η τρελή χλιδή, τα στήθη και τα οπίσθια των διασήμων προσελκύουν χιλιάδες καρδούλες και σχόλια που επιζητούν λίγη προσοχή. Το Instagram δεν είναι πια μια ευρυγώνια κλειδαρότρυπα σαν το Facebook, αλλά ένας ισχυρός τηλεφακός που ζουμάρει στη λεπτομέρεια, απενοχοποιώντας τις πολλές όψεις της ομορφιάς. Και γι’ αυτό παράγει ατέλειωτη σαγήνη.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *